ارسطو گرفتن بهره در مقام وام را به شدت نهي كرده بود (سياست: باب اول، فصل سوم).
قديس توما هم از همان اصل تبعيت كرد. تجارت را كلاً شرارت دانست. در دفاع از او بايد گفت كه در آن روزها، پول براي خرج كردن قرض گرفته ميشد، و كمتر به مصارف كارهاي توليدي ميرسيد. مثلاً توما اجارهدادن پول را نهي كرد، ولي اجاره دادن خانه را مجاز شناخت، چون فايدهٴ پول فقط در خرج كردن آن است، حال آن كه خانه باقي ميماند.
2. تأثير فلسفهٴ تومايي در مسيحيت و فلسفهٴ نوتومايي ــ كوششهاي خارقالعادهٴ قديس توما در ميان مجتهدان مسيحي تماماً با حسن قبول تلقي نشد. در زمان حيات او، يعني در سال 1270، سعي شد تا برخي عقايد او مميزي شود. در 1277، استفان تامپيه، اسقف پاريس، در ضمن قراردادي با دانشگاه اين عقايد را همراه با عقايد ابنرشد محكوم كرد. بنا به توصيهٴ رابرت كيلواردبي
دومينيكي، در همان سال دانشگاه آكسفورد هم آن را تأييد كرد؛ با اين همه، در سال1278، فلسفهٴ توما فلسفهٴ رسمي فرقهٴ دومينيكي شد. اين امر مخالفت تازهاي را در ميان فرقهٴ رقيب، يعني فرانسيسيان برانگيخت و تدريجاً موجب شقاق بيشتر ميان آنان شد (1282 به بعد).
در اكسفورد رهبر اين مخالفت جان پكهام فرانسيسي (1284، 1286) بود. ( ¿ يادداشتهاي مربوط به پكهام، و گيوم دولامار) اين امر به نوبهٴ خود موجب واكنش متقابل دومينيكيان در دفاع از فلسفهٴ تومايي شد.
در اثناي مدتي كوتاه، پيروزي اين مسئله به كمال خود رسيد. كافي است چند موضوع را يادآوري كنيم. در شوراي وين در 1311 ـ 1312، قديس توما
امام امت لقب يافت. در اثناي شوراي ترنت (1545 ـ 1563)، مدخل الهيات او را در كنار كتاب مقدس و فتاوي در محراب كليسا قرار دادند. پيوس پنجم (پاپ از 1566 تا 1572)، او را امام پنجم كليسا خواند، كه چهار تن سابق عبارت بودند از آمبروز، اوگوستين، جروم، و گريگوريوس كبير. بسياري از پاپهاي ديگر هم اعتبار و ارزش غايي تعاليم قديس توما را تأييد كردند. اين پيروزي وقتي به اوج خود رسيد كه ليوي سيزدهم (پاپ از 1878 تا 1903)، بخشنامهٴ مربوط به پدران جاوداني را صادر كرد (4 اوت 1879)، و در آن دربارهٴ رجحان فلسفهٴ تومايي به تفضيل سخن گفت؛ يك سال بعد (4 اوت 1880)، در رسالهٴ مختصري قديس توما را حامي همهٴ فرقههاي كاتوليكي دانست، آكادمي قديس تومايي رم را ايجاد كرد، و فرمان داد چاپ تازهاي از مجموعهٴ كامل آثار توما منتشر شود. ليوي سيزدهم علاقهٴ عميقي به علم داشت (بهويژه به اخترشناسي) و معتقد بود مطالعهٴ فلسفهٴ مدرسي ممكن است از نظر پيشرفت پژوهشهاي علمي سودمند باشد.
بخشنامهٴ پدران جاوداني سال 1879، كه قديس توما را رسماً رهبر فكري كليساي كاتوليك اعلام كرد، تحرك شديدي به نهضت نوتومايي بخشيد. مساعي ليوي سيزدهم را در اين جهت